Inter cetera preclare laudis preconia, que immortalis memorie titulis thronum adornant regie maiestatis, illud celesti regi a rege terreno devote conceditur, ea inmortali a rege aliquando morituro recte rectius offeruntur et rectissime ad honorem eterni regis et gloriam dedicantur, que in conspectu domini absque tedio permanent, sine defectu durant, sine termino perseverant. Indignum est siquidem ei negare quedam, qui dedit omnia, et plus quam indignum, quia ingratum, largitorem omnium non agnoscere, qui preter salutis et vite, quam conferre dignatur, gratiam et salvare concedit reges per secula et gloria facit et opibus habundare. Licet igitur ob reverentiam regis regum, cui specialiter nostra devocio dedicata consistit, ecclesiis regni nostri proponamus extendere nostre dexteram largitatis, ecclesia tamen Panormitana utpote specialis mater nostra tanto benignius munificentie nostre debet incrementa cognoscere, quanto vicinius ceteris eam noster occulus intuetur et nostre maiestatis presentia gaudet frequencius illustrari.