<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>SEXTUS IULIUS FRONTINUS</title>
        <author>Strategemata</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription by</resp>
          <name>Chiara Telesca</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>main editor</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>BUP - Basilicata University Press</publisher>
        <pubPlace>Potenza</pubPlace>
        <date>2026</date>
        <availability>
          <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/">Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)</licence>
        </availability>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <listBibl>
          <bibl type="edition">1) Ad editionem Iuli Frontini Strategematon libri quattuor edidit Gottholdus Gundermann. - Lipsiae : in aedibus B.G. Teubneri, 1888</bibl>
          <bibl type="edition">2) Ad editionem Iuli Frontini Strategematon libri quattuor edidit Gottholdus Gundermann. - Lipsiae : in aedibus B.G. Teubneri, 1888</bibl>
          <bibl type="bibliography">1) Sesto Giulio Frontino. Gli stratagemmi. Traduzione di Roberto Ponzio Vaglia, Milano : Sonzogno, 1919 (ed. E. Mori 2013</bibl>
          <bibl type="bibliography">2) Sesto Giulio Frontino. Gli stratagemmi. Traduzione di Roberto Ponzio Vaglia, Milano : Sonzogno, 1919 (ed. E. Mori 2013</bibl>
          <bibl type="bibliography">1) A.RAGGI, Storia di Ascoli in età repubblicana, in: G.Paci (ed.), Storia di Ascoli dai Piceni all’età romana, Ascoli Piceno 2014, 85-105</bibl>
          <bibl type="source-register" />
          <bibl type="primary-source" />
          <bibl type="tradition" />
          <bibl type="main_source" />
        </listBibl>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <idno>12_Source</idno>
          </msIdentifier>
          <msContents>
            <summary>
              <p>Lorem ipsum dolor sit amet</p>
              <span type="notes" />
            </summary>
          </msContents>
          <physDesc>
            <objectDesc form="modern_print">
              <p>Lorem ipsum dolor sit amet</p>
            </objectDesc>
          </physDesc>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="la">Latin</language>
      </langUsage>
      <textClass>
        <keywords>
          <term type="form">prose</term>
          <term type="genre" />
          <term type="function" />
          <term type="source" />
        </keywords>
      </textClass>
    </profileDesc>
    
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <docDate>
        <date>30-104 d.C.</date>
      </docDate>
      <div type="text">
        <p>1)II 3, 21. Brettii e Lucani nell'esercito di Pirro ad Ascoli (279 a.C.).
                    Pyrrhus pro Tarentinis apud Asculum, secundum Homericum versum quo pessimi in medium recipientur, dextro cornu Samnites Epirotasque, sinistro Bruttios atque Lucanos cum Sallentinis, in media acie Tarentinos conlocavit, equitatum et elephantos in subsidiis esse iussit.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="text">
        <p>
          1) Traduzione 
                    „
          <persName key="Pirro" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q172353">Pirro,</persName>
          combattendo presso Ascoli per i Tarentini, rispettò quel verso di Omero, pel quale i peggiori debbono esser tenuti nel mezzo di un esercito; collocò quindi all’ala destra i
          <persName key="Sanniti" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q500272">Sanniti</persName>
          e gli Epiroti, alla sinistra i
          <persName key="Bruzii" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q994847">Bruzii,</persName>
          i
          <persName key="Lucani" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1264391">Lucani</persName>
          e i Salentini, nella schiera centrale i Tarentini e comandò alla riserva la cavalleria e gli elefanti“
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="text">
        <p>2) III 6, 4. Il console Cornelio Rufino prende Crotone (277 a.C.). 
                    Cornelius Rufinus consul, cum aliquanto tempore Crotona oppidum frustra obsedisset, quod inexpugnabile faciebat adsumpta in praesidium Lucanorum manus, simulavit se coepto desistere. Captivum deinde magno praemio sollIcitatum misit Crotona, qui, tamquam ex custodia effugisset, persuasit discessisse Romanos. Id verum Crotonienses arbitrati dimisere auxilia destitutique propugnatoribus inopinati et invalidi capti sunt.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="text">
        <p>
          2) Traduzione 
                    “
          <persName key="Cornelio Rufino" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q723447">Cornelio Rufino</persName>
          console, assediando già da parecchio tempo inutilmente la fortezza di Crotone, che una truppa di
          <persName key="Lucani" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1264391">Lucani</persName>
          chiamata in aiuto rendeva inespugnabile, simulò di rinunziare all’impresa. Rimandò poi a Crotone un prigioniero, corrotto con un grosso premio, il quale, apparendo sfuggito ai suoi custodi, persuase i concittadini che i Romani si erano ritirati. Creduto ciò vero, i Crotonesi licenziarono gli aiuti, e deboli e privi di difensori, assaliti all’impensata, furono presi.“
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>