Federico II revoca la condanna a morte, peraltro emessa secondo termini di légge da un giudice, a... di..., colpevole di un omicidio preterintenzionale verificatosi nel corso di una rissa.
Fridericus misericorditer remittit sententiam ultimi supplicii cuidam homicidae.
1. Quam sit fauorabilis magnificentia Cesaris, et quam sit affabilis petentibus misericordiam uultus eius, ex presentis negotii serie potestis aperte conicere. 2. In quo sic est operatus iustitiam, ut per misericordiae semitas dirigat gressus suos, sic misericorditer est profectus, ut partem iustitiae non excludat, et ut consulatur animae mortui potius quam uindictae: nec impunitum penitus dimisit noxium, nec perdere uoluit ad suae pietatis refugium proclamantem. 3. Tales etenim sunt magnifici principis uiae suae, ut in hiis reperiat noxius suum precipitium, ut formidet, et supplex ac humilis misericordiae fomitem, ut respiret: quia nec sitit sanguinem, sed iustitiae uiam inuenit miserendi, nec parcit noxio, quem reddit culpabilem temeraria presumptio delinquendi. 4. Sermo hic est ... de … captiuo, quem propter homicidium, non ex proposito sed rixa interueniente commissum, nostra sententia ultimo supplicio condempnauerat: qui, licet ante iudicem … examinatorem iustitiae stricto iure inexcusabilis sit repertus, tamen coram summi clementia inuentus est misericordia non indignus; et quem iudicialis rigor oppresserat, in uerbo principis factus est rediuiuus. 5. Sicut in autentici scripti nostri serie uidebitis contineri, quod latrix presentium operosa monstrabit.