Federico II ordina a un ufficiale di concedere in suo nome a O. e ai suoi fratelli G. e T., esiliati da Ferrara, il permesso di esportare cento salme di frumento dalla Romagna, con l’impegno di venderlo solo in zone rimaste fedeli all’Impero.
Capitaneo, ut concedat licentiam portandi et uendendi bladum fidelibus.
1. Ad maiestatis nostrae presentiam accedens O., fidelis noster, qui et fratres sui G. et T. pro fide maiestatis nostrae seruanda expulsi fuerunt de Ferraria, sicut dicunt, pro se ipso et fratribus suis humiliter supplicauit, ut sibi et eis centum saumas frumenti de Romangia extrahendi, et illud per totum Ariminum ad fideles tantum portandi et uendendi, licentiam concedere de nostra misericordia dignaremur. 2. Supplicationibus cuius benignius inclinati, fidelitati tuae precipiendo mandamus, quatenus, ab eis ydonea cautione recepta, de hominibus Romangiae, quod bladum ipsum tantum ad terras fidelium deportabunt, et quod a Potestate terrae illius, in qua bladum uendiderint, ad te testimoniales litteras reportabunt, licentiam ipsam pro parte nostri culminis concedas eisdem. 3. Ita tamen, quod dirictum ab eis proinde ius, quod curiae nostrae competit, integre persoluatur.