Federico II affida allo stesso [capitano] la decisione sulla conferma o il rigetto di una condanna a pagare una somma di denaro, emessa dal podestà Tommaso di Cira, contro i cittadini fiorentini B. e S., accusati dai fratelli F. e G.
Eidem committit, ut appellationem confirmet uel infirmet.
1. Causam appellationis ad nos interiectae per B. et S. de Florentia, fideles nostros, a sententia condempnationis lata contra eos super quadam pecuniae quantitate per Thomam de Cyra, Potestatem ciuitatis eiusdem, ab accusatione seu denuntiatione facta contra eos ab F. et G. fratribus uel eorum altero, deuotioni tuae duximus committendam. 2. Fidelitati tuae mandantes, quatenus finem condempnationis eiusdem, tenore processus diligenter inspecto, coram te etiam conuocatis, qui de iure fuerint euocandi, si causa ipsa iudiciario ordine cognita est et sententialiter terminata, ad confirmationem uel infirmationem eiusdem sententiae condempnationis procedas, prout de iure fuerit. 3. Prouocaturus in irritum quicquid post appellationem ipsam inueneris contra iustitiam attemptatum.