Il sovrano ordina, su richiesta del suo fedele …, allo stesso [capitano] di non distruggere le case di P. di …, un traditore, poiché questo può arrecar danno alla casa di un suo fedele.
Eidem, ut non diruat domos proditorum, eo quod infert dampnum fidelibus.
1. Sic consueuit aliquando transgressio puniri nocentium, ut penae rigiditas, cuius relaxatio uiam delinquentibus aperit, innoxiorum modestiam propulset interdum, cum nonnumquam malorum peccata iustos impediant, et uirtutes pro uitiis crimina sepe ferant. 2. Sed in nostrae deliberationis examine, ubi iustitia experiri non nouit iniuriam, sic peccantium puniri desideramus excessus, ut fidelium innocentia non prematur, sed misericordia rigori preponderet, et preferatur benignitas ultioni. 3. Eapropter cum domus P. de …, expulsi de Regno ob ipsius euidentes excessus et manifestas offensas, dirui iustitia nostra mandauerit, ac ex ipsarum dirutione domorum domus …, fidelis nostri, qui predicti P. factiones abhominans semper fidei nostrae cultum, prout nouimus ex plurium relatione, dilexit, irreparabile dampnum propter dirutionem incurrat, ad supplicationem …, fidelis nostri, fidelitati tuae precipiendo mandamus, quatenus supersedeas a dirutione domorum predictorum ad presens, quousque aliud exinde tibi a nostra maiestate mandetur, quia uolumus potius ex humanitate rigorem extenuare iustitiae, quam in ipsius obseruatione ledere innocentem.