Federico II, su richiesta del Comune di Arezzo, ordina a un capitano di effettuare un’indagine sulle modalità e le contingenze (soprattutto se fosse armato) della cattura del cittadino aretino R., sorpreso dal capitano stesso tra le fila di un esercito di Perugini ribelli, che andava ad attaccare i Folignati, fedeli all’imperatore.
Capitaneo, ut fiat inquisitio de quodam, qui dicitur fidelis, capto inermi inter infideles.
1. Pro parte uniuersitatis ciuitatis Aretinae, fidelium nostrorum, nuper nostrae fuit excellentiae supplicatum, quod, cum R., ipsius ciuitatis ciuis, in exercitu Perusinorum, nostrorum rebellium, contra fideles nostros Fulginates temerarie congregato, inermis captus extiterit, et per te postmodum carceris uinculis deputatus, eumdem R. taliter captum ob ipsorum Aretinorum deuotionem, quam erga nostrae celsitudinis incrementum gesserunt hactenus et incessanter gerunt fideliter et deuote, liberare ab eo carcere de nostra gratia dignaremur. 2. Propter quod ipsius Communis supplicationibus benignius inclinati, et ipsorum nostrorum fidelium attendentes deuotionem sinceram et seruitia gratiosa, fidelitati tuae mandamus, quatenus de captione predicti R., uidelicet qualiter et ubi captus extitit, etsi tunc erat inermis, ut dictum est, diligenter inquiras. Et quicquid inde inueneris nostrae curiae rescripturus, ut, per te certificati, super hoc celsitudo nostra procedat, sicut fuerit procedendum.