<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Ep. V 2 (Ne, diuino instinctu precognito, ars ausu...)</title>
        <author>Petrus de Vinea</author>
        <respStmt>
          <name>Martina Pavoni</name>
          <resp>mark-up by</resp>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <name>Martina Pavoni</name>
          <resp>transcription by</resp>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>main editor</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>BUP - Basilicata University Press</publisher>
        <pubPlace>Potenza</pubPlace>
        <date>2026</date>
        <availability>
          <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/">Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)</licence>
        </availability>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <listBibl>
          <bibl type="edition">L'epistolario di Pier della Vigna, coord. di E. D'Angelo, ed. crit. a cura di A. Boccia, E. D’Angelo, T. De Angelis, F. Delle Donne, R. Gamberini, Soveria Mannelli 2014, pp. 780-1</bibl>
          <bibl type="source-register" />
          <bibl type="primary-source" />
          <bibl type="tradition">Par. lat. 8563, f. 37r</bibl>
          <bibl type="bibliography" />
          <bibl type="main_source" />
        </listBibl>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <idno>PdV V 2</idno>
          </msIdentifier>
          <msContents>
            <summary>
              <p>
                <persName key="Federico II di Svevia, imperatore" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q130221">Federico II</persName>
                ordina a un capitano di procedere a fare giustizia contro un
  traditore, motivando tale iniziativa di giustizia su base teologica e filosofica,
  oltre che giuridica: la pena giusta per chi si macchia del crimine di lesa maestà
  è soltanto quella capitale, preceduta da torture quanto più pubbliche possibile.
              </p>
              <span type="notes" />
            </summary>
          </msContents>
          <physDesc>
            <objectDesc form="letter" />
          </physDesc>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <docDate>
        <date>marzo 1249</date>
      </docDate>
      <div type="protocollo">
        <p>Capitaneo, ut procedat ad uindictam cuiusdam proditoris.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="testo">
        <p>1. Ne, diuino instinctu precognito, ars ausu precipiti furiosa de suo irrationabiliter
facinoroso triumphet actore, in lesae maiestatis nostrae crimine
deprehensum, post multa uariaque tormenta, ut unius sit eius pena timoris
incussio plurimorum, penam subire decreuimus capitalem. Sane, ut nostri
regnicolae, precognitis undique stipendiis meritorum, maioritatem personae
in meditationis trutina cum criminum enormitate suspendant, magnifica
beneficia sibi a nostra maiestate collata necnon ipsius enormitatis excessus ad
notitiam perferri uolumus singulorum. 2. Porro hic est, qui de terra fertilitatis
eductus caducarum rerum opulentia ad uotum et ultra extitit fecundatus.
Quare, immoderate lasciuiens animo, qui plerumque animo consueuit rebus
luxuriare secundis, ministerii occasione latentis sedulus, de preconcepto
transgressionis fomite mortis haustum ei studuit propinare, a quo multorum
salus et incolumitas procuratur: uolens cum homicidio, immo potius cum
homicidiis omnium illorum, quorum uita dependet ex nostra, lesae crimen
committere maiestatis.
3. Vnde salubris prouisionis consilio, nequitiae passus metiendo cum
passibus pietatis, quod proditorum deleret genimina et factionum fluuium
desiccaret, edixit cum consilio procerum diuino programmate imperialis
excellentiae magnitudo, ut idem …, terras et partes singulas Regni nostri cum
improperiis peragat et tormentis, ultimum postremo supplicium subiturus.
Instar enim pietatis est, in huiusmodi sceleris correctione fuisse crudelem. 4.
Quare, nec diei reuerentia retardet crudelitatis, quin immo pietatis, officium,
nec festis diebus reus lesae crimine maiestatis a principe, aduersus quem
talia molitus est, ueniam digne poterit expectare: nam, si festa dies non cessat
perdere furem, quanto minus desistet penam infligere huiusmodi proditori.
5. Exequaris igitur tamquam nostri iudex propositi, ut effectu operis clareat,
quantum habes odii in tam immensi sceleris patratorem. Nec te moueat,
quod ad effectum non duxerit, quod intendit, quoniam non debet uindictam
effugere, quem tam diri conscientia facti mens habet attonitum, et surdo uerbere
cedit. Has enim penas patitur sola peccandi uoluntas: nam facti crimen habet in
se scelus, qui cogitat illud, etiam si cursum facinus non attigerit peroptatum.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="escatocollo" />
    </body>
  </text>
</TEI>