Federico II esalta le caratteristiche del regno di Sicilia, il più caro tra tutti i suoi possedimenti, e promette ai sudditi di impegnarsi perché vi regnino la giustizia e la pace.
De commendatione regni Syciliae et ordinatione iustitiae.
1. Occupatis nobis circa totius nostrae rei publicae curas et delitiosum nichil aut modicum ualentibus cogitare non sunt laborum addimenta sed requies, quae ad componendum statum Regni nostri Syciliae cogitamus: utpote cum inter alia, quae iuribus nostris paternae successionis reliquerat debitum uel fortunae felicitas acquisitionibus postmodum aggregauit, Regnum ipsum prae ceteris uelut electum quidem uiridarium inter agros cura precipua colere disponamus. 2. Ad illud potissime satagentes, ut, eradicatis in totum amaritudinis fructibus et nociuis, in eo pacis et iustitiae robora sic affluenter sic prouide nutrirentur, ut sit admirantibus omnibus similitudinis speculum, inuidia principum et norma regnorum. 3. Et cum statum pacificum populorum iustitia roboret et ordo decoret, ordinarium fore prouidimus ordinare iustitiam, quam copiose mandauimus Regni nostri fidelibus ministrari, ut non minus ordo quam copia sanctum et prouidum uoluntatis nostrae propositum preconizet. 4. Ad cuius consummationem cura perspicua laborantes, necessarium duximus, et cetera.