Il sovrano ordina allo stesso [giustiziere] di punire coloro che devastano di notte i raccolti di un suo fedele.
Eidem, ut puniantur deuastantes segetes noctis tempore.
1. Ne per impunitatem criminum coalescat insolentia peruersorum, fidelitati tuae mandamus, quatenus illos, qui quasdam segetes discreti uiri... in noctis silentio temere deuastarunt, ut eidem debitam satisfactionem impendant, ueritate cognita, tradita tibi potestate compellas, talem penam infligens eisdem, quod ea ipsis sit ad supplicium et ceteris in exemplum. 2. Si uero aliqui rebelles temere se opponerent in hac parte, ipsorum temeritatem taliter corrigas et castiges, quod, qui se stultum demonstrat in culpa, sapiens sit in pena.