<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Ep. III 48 (Innata cordi nostro benignitas, circa fidelium...)</title>
        <author>Petrus de Vinea</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription by</resp>
          <name>Martina Pavoni</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <name>Martina Pavoni</name>
          <resp>mark-up by</resp>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>main editor</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>BUP - Basilicata University Press</publisher>
        <pubPlace>Potenza</pubPlace>
        <date>2026</date>
        <availability>
          <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/">Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)</licence>
        </availability>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <listBibl>
          <bibl type="edition">L'epistolario di Pier della Vigna, coord. di E. D'Angelo, ed. crit. a cura di A. Boccia, E. D’Angelo, T. De Angelis, F. Delle Donne, R. Gamberini, Soveria Mannelli 2014, p. 591</bibl>
          <bibl type="source-register" />
          <bibl type="primary-source" />
          <bibl type="tradition">Par. lat. 8563, f. 57v, M, Pa, Pr, V</bibl>
          <bibl type="bibliography" />
          <bibl type="main_source" />
        </listBibl>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <idno>PdV III 48</idno>
          </msIdentifier>
          <msContents>
            <summary>
              <p>
                <persName key="Federico II di Svevia, imperatore" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q130221">Federico II</persName>
                concede a tutti coloro che sono usciti dal 
  regno di
                <placeName key="Sicilia" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1460">Sicilia</placeName>
                di
  poter tornare senza incorrere nel sospetto di esserne fuggiti. Sono esclusi da
  questa possibilità coloro che si sono resi colpevoli di aver attentato alla persona
  dell’imperatore, di aver tradìto la sua maestà, di aver agito slealmente in occasione
  della controversia con il papa, oppure di crimini che hanno comportato
  la loro condanna in contumacia alla proscrizione. Il sovrano ordina infine a
  suo figlio di rendere pubblico il proprio decreto.
              </p>
              <span type="notes" />
            </summary>
          </msContents>
          <physDesc>
            <objectDesc form="letter" />
          </physDesc>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <docDate>
        <date>agosto 1246</date>
      </docDate>
      <div type="protocollo">
        <p>Quod regnicolae, qui Regnum exiuerant et in Imperio commorantur, securius
reuertantur.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="testo">
        <p>
          1. Innata cordi nostro benignitas, circa fidelium nostrorum compendia
  continuis intenta uigiliis, tanto maiori cura de non minuendo, quin potius
  augendo, regno 
  nostro
          <placeName key="Sicilia" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1460">Syciliae</placeName>
          nos semper sollicitat, quanto Regnum nostrum
  ipsum prae ceteris Augustae fortunae bonis carius estimamus.
  2. Audito igitur quam plures regnicolas de propriis profectos iam laribus,
  in locis ignotis et peregrinis affligi et fortasse dubitantes de reditu,
  dum timorem eis incutit, quae potuit oriri suspicio de recessu, nos, pietate
  solita eorum in hac parte formidinem submouentes, omnibus predictis
  redeundi licentiam indulgemus. 3. Illis tamen presentis indulgentiae nostrae
  gratia carituris, quos uel participatio nuper in personam nostram
  concepti sceleris, uel alias in maiestatem nostram commissa uel tractata
  proditio, cum istis, nedum patria, sed cunctus terrarum etiam claudendus
  sit orbis, irremediabiliter de patria profugauit. 4. Illis etiam ueniae presentis
  beneficium denegamus, quos, propter preteritam uel presentem inter
  nos et papam discordiam, peruersorum nobis operum indicia manifesta
  notauere perfidia uel nostrae celsitudini fecere suspectos, uel qui, post
  nimis ipsorum induratam contumaciam, ex maleficiis aliis forbannitionis
  sententiam incurrerunt.
  5. Eapropter filiationi tuae mandamus, quatenus omnibus de Regno, quos
  in quibuslibet iurisdictionis tuae partibus inueneris receptatos, presentis
  indulgentiae nostrae seriem facias publicare.
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="escatocollo" />
    </body>
  </text>
</TEI>