<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Ep. III 17 (Mirati satis et moti quodammodo fuimus...)</title>
        <author>Petrus de Vinea</author>
        <respStmt>
          <name>Martina Pavoni</name>
          <resp>transcription by</resp>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>mark-up by</resp>
          <name>Martina Pavoni</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>main editor</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>BUP - Basilicata University Press</publisher>
        <pubPlace>Potenza</pubPlace>
        <date>2026</date>
        <availability>
          <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/">Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)</licence>
        </availability>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <listBibl>
          <bibl type="edition">L'epistolario di Pier della Vigna, coord. di E. D'Angelo, ed. crit. a cura di A. Boccia, E. D’Angelo, T. De Angelis, F. Delle Donne, R. Gamberini, Soveria Mannelli 2014, p. 506</bibl>
          <bibl type="source-register" />
          <bibl type="primary-source" />
          <bibl type="tradition">Par. lat. 8563, f. 49v, M, Pa, Pr, V</bibl>
          <bibl type="bibliography" />
          <bibl type="main_source" />
        </listBibl>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <idno>PdV III 17</idno>
          </msIdentifier>
          <msContents>
            <summary>
              <p>
                <persName key="Federico II di Svevia, imperatore" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q130221">Federico II</persName>
                afferma di non sapere da dove provengano le voci che hanno
  offeso e turbato il suo corrispondente, il capitano del regno 
  di
                <placeName key="Sicilia" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1460">Sicilia</placeName>
                , tuttavia
  si dichiara felice del fatto che esse non abbiano compromesso la sua lealtà.
  Il sovrano gli conferma quindi la sua stima, invitandolo a dissipare dubbi e
  rancori che riguardino la sua fiducia verso di lui.
              </p>
              <span type="notes" />
            </summary>
          </msContents>
          <physDesc>
            <objectDesc form="letter" />
          </physDesc>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <docDate>
        <date>1246</date>
      </docDate>
      <div type="protocollo">
        <p>
          Capitaneo regni
          <placeName key="Sicilia" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1460">Syciliae</placeName>
          , 
  ut firmus existat in fide, abiciendo omnem rancorem,
  si aliqua friuola fuerunt relata.
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="testo">
        <p>1. Mirati satis et moti quodammodo fuimus, unde potuerunt uerba illa
deformia, conscientiam tuam lesura, procedere, et tuae mentis stabilis sic
subito turbare quietem. 2. Sed gauisi multo magis fuimus, quod fidei tuae
probata sinceritas ad uerba tam friuola flecti non potuit; sed quo magis
huiusmodi uerba sentis inania, eo plus in nostris seruitiis tua firma stat et
fixa constantia, quam fidelitas incorrupta coadiuuat, et pro qua laudabilium
operum experimenta perorant et constantiae nostrae puritas, testis uidelicet
extraneo quolibet delatore sollempnior, interpellat. 3. Nam, quae posset aut
deberet dici de nobis, aut inesse tibi, dubietas, cum, preter affectionis occultae
presagia, quae uideri non possunt ad oculum, sentis saltem ab experto
fiduciam, dum negotia nostra tibi secure committimus, et tamquam alteri
parti nostri corporis, fiducialiter inheremus?
4. Omnes igitur, si quae tibi rancoris preterea forte remanserunt, expelle
reliquias et, dubietatis cuiuslibet abstersa caligine uel rubigine, de immutabilis
mentis nostrae stabilitate confidas, ut, sicut erga nos tuae fidei mutare
constantiam te non posse confidimus, sic erga te gratiae nostrae fauorem
posse non dubites uariari.</p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="escatocollo" />
    </body>
  </text>
</TEI>