Un capitano dell’Impero comanda i sudditi della sua giurisdizione di tenere pronto quanto necessario per la campagna militare che l’imperatore dovrà iniziare a breve contro i ribelli.
Capitaneus mandat exercitum congregari iuxta mandatum imperatoris sibi factum.
1. Cum ad expurgandum de sincero corde Imperii rebellionis inueteratae fermentum et infidelium reliquias conterendas nos bellum indicere et exercitum congregare de iurisdictione nostra iusserit imperatoria celsitudo, ut ad secundum eius mandatum nobis in breui non prefinito tempore faciendum, contra rebelles suos cum uictorioso exercitu nostro ad adiutorium imperialibus uiribus exeamus uiriliter et potenter, oportet nos diem mandati subiti preuenire, ut nos et uos paratos hora inueniat iussionis. 2. Et quamquam ad tam opus laudabile, fidelium solacium et quietem nos sine mandato uestra deuotio animet et incitet uestra fides, nos autem circa ea, quae commissum nobis exposcit officium et imperialis programmatis mandat auctoritas, inueniri nolentes in aliquo desides uel remissi, uniuersitatem uestram affectuose requirimus imperiali, qua fungimur in hac parte uobis auctoritate, firmiter et districte precipiendo, mandantes, quatenus in equis, armis, tentoriis, trabachiis et aliis necessariis, sic uos paretis celeriter et decenter, ut, quandocumque litteris seu nuntio fueritis requisiti, ad nos pro imperialibus seruitiis accedatis, ad depopulationem infidelium animati, quorum terras secundum imperiale mandatum disponimus usque ad exterminium impugnare.