<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Ep. I 8 (Adauctae nobis continue felicitatis...)</title>
        <author>Petrus de Vinea</author>
        <respStmt>
          <resp>mark-up by</resp>
          <name>Martina Pavoni</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>revision by</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <name>Martina Pavoni</name>
          <resp>transcription by</resp>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>main editor</resp>
          <name>Fulvio Delle Donne</name>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>BUP - Basilicata University Press</publisher>
        <pubPlace>Potenza</pubPlace>
        <date>2026</date>
        <availability>
          <licence target="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/">Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International (CC BY-NC-SA 4.0)</licence>
        </availability>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <listBibl>
          <bibl type="edition" />
          <bibl type="source" />
          <bibl type="bibliography">L'epistolario di Pier della Vigna, coord. di E. D'Angelo, ed. crit. a cura di A. Boccia, E. D’Angelo, T. De Angelis, F. Delle Donne, R. Gamberini, Soveria Mannelli 2014, pp. 114-119</bibl>
          <bibl type="primary-source" />
          <bibl type="tradition">Par. lat. 8563, cc. 5r-6r</bibl>
          <bibl type="main_source" />
        </listBibl>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <idno>Ep. I 8</idno>
          </msIdentifier>
          <msContents>
            <summary>
              <p>
                <persName key="Federico II di Svevia, imperatore" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q130221">Federico II</persName>
                rende di pubblico dominio le vicende seguite alla resa di
                <placeName key="Faenza" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q52981">Faenza</placeName>
                ,
  di come in primo luogo la città non abbia resistito al suo assedio e di come
  sulla via per
                <placeName key="Bologna" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1891">Bologna</placeName>
                sia venuto a sapere della cattura, per opera dei suoi fedeli
  Pisani, della delegazione di alti prelati (tra cui l’odioso
                <persName key="Giovanni di Pecorara, vescovo di Palestrina" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q3105100">vescovo di Palestrina</persName>
                )
  che si dirigeva a
                <placeName key="Roma" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q220">Roma</placeName>
                per mare, per prendere parte al Concilio organizzato
  contro di lui dal papa; rende conto inoltre dell’agguato milanese contro l’alleata
  città di
                <placeName key="Faenza" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q52981">Pavia</placeName>
                , i cui cavalieri davano l’assalto a
                <placeName key="Genova" ref="https://it.wikipedia.org/wiki/Genova">Genova</placeName>
                , agguato fallito
  e risoltosi in una disfatta per l’esercito milanese, guidato dal legato pontificio
                <persName key="Ottone I, marchese di Monferrato" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q2252942">G. da Montelongo</persName>
                , grazie al tempestivo ritorno in città dell’esercito pavese,
  mentre lo stesso imperatore ha ormai deciso di dirigersi a sua volta a
                <placeName key="Roma" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q220">Roma</placeName>
                .
              </p>
              <span type="notes" />
            </summary>
          </msContents>
          <physDesc>
            <objectDesc form="letter" />
          </physDesc>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <docDate>
        <date>1241 (post 11 maggio)</date>
      </docDate>
      <div type="protocollo">
        <p>
          Comitibus, principibus et aliis nobilibus, super obsidione
          <placeName key="Faenza" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q52981">Fauentiae</placeName>
          et captione
  legatorum et prelatorum ad Concilium uocatorum.
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="testo">
        <p>
          1. Adauctae nobis continue felicitatis auspicia, quibus dextera Domini
                    prosequitur gressus nostros, desiderium uestrum uolumus non latere.                
                    2. Cum enim in obsidione
          <placeName key="Faenza" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q52981">Fauentiae</placeName>
          preterita hieme fixa fuerint 						uictricia
                    nostra castra, et insultus noster propter asperitatem temporis non pateret,
                    sed machinis et instrumentis bellicis intus et exterius quassaretur et muris
                    ex continuo machinarum ictu collapsis ac per subterraneas uias, quas nostri
                    fecerant, attingentes menia ciuitatis et intima penetrantes, uerni temporis
                    adueniente temperie, cum non confiderent ulterius se tueri, misericordiam
                    nostram tandem humiliter implorarunt, et die … cum omni deuotione se
                    ad mandata nostra conuertens, quamquam suis diffisa meritis, de nostra
                    tamen, quae suis preponderabat excessibus, pietate confisa dictioni nostrae
                    colla subiecit, et corporali fidelitatis debitae prestito iuramento et omnibus
                    aliis illicitis iuramentis, quae fecerat, penitus abiuratis.                
                    3. Nos igitur, qui de nostrorum subiectorum conuersione gaudemus, gloriosum
                    uindictae genus pensantes ignoscere subditis et suorum excessuum
                    iudicium moderari, ciuitatem eamdem et ciues eius in gratia nostra clementer
                    accepimus et eos absoluimus ac offensas remisimus, quas patrarant, captiuis
                    eorum liberaliter liberatis; et tandem eis de gratia nostra confidentiam dedimus, ut uicti nostramque misericordiam consecuti uictoriae 						nostrae
                    dono gaudeant, et nichil dulcius nichilque suauius iugo Imperii sentiant
                    experi.                 
                    4. Cumque post uictam et obtentam
          <placeName key="Faenza" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q52981">Fauentiam</placeName>
          , ad depopulationem
                    uicinae
          <placeName key="Bologna" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q1891">Bononiae</placeName>
          nostrum preparemus propositum instantius et 					conatus,
                    et exercitu nostro potenti ex diuersis mundi partibus restaurato accingeremur
                    feliciter, auribus nostris noua expectata desiderabiliter occurrerunt:                
                    5. quod cum episcopus Penestrinus, nostri honoris et nominis obtractator,
                    qui rapacem lupum sub ouina pelle tegebat, et quod posset effugere manus
                    nostras, exprotracta, uelut suarum in nos conscius offensarum, frequenter
                    species hominum ex alterna uarietate commerciorum contraxit, 
                    et
          <persName key="Ottone I, marchese di Monferrato" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q2252942">O. Sancti
                    Nicolai in Carcere Tulliano, diaconus cardinalis</persName>
          ,                 
                    6. qui diu legati fuerant,
                    necnon et plures alii pro celebrando Romano Concilio contra nos ex diuersis
                    mundi prouinciis congregati
          <placeName key="Genova" ref="https://it.wikipedia.org/wiki/Genova">Ianuam</placeName>
          reuertentes, et 								conspiratione facta cum
                    Ianuensibus nostris rebellibus et armata ibidem copia galearum, cum quibus
                    duci
          <placeName key="Roma" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q220">Romam</placeName>
          et
          <placeName>Ianuam</placeName>
          reduci conuenerant, sub 						infaustis eorum auspiciis ui.                 
                    7. Ita quod homines Regni nostri cum uictorioso exercitu nostro et
                    fidelibus Pisanis nostrorum infidelium Ianuensium galeas potenter aggressi,
                    tribus eorum galeis in mari submersis et personis amissis, uiginti duas galeas
                    triumphaliter habuerunt, quarum sedecim obtentae sunt specialiter ab
                    hominibus Regni nostri;                 
                    8. reliquis sex ad manus deuenientibus Pisanorum,
                    in quibus capti sunt duo legati predicti et cum eis
          <persName key="Gregorio di Romagna, cappellano papale">G. de Romaniola</persName>
          , tertius
                    similiter legatus, ut cum eisdem legatis insimul ligaretur.                 
                    9. Capti quoque
                    sunt quamplures archiepiscopi, episcopi, abbates, priores, presbyteri, procuratores
                    et diuersorum nuntii prelatorum, ambassiatores ciuitatum rebellium
                    Lombardorum, qui contra nos ad ipsum Concilium mittebantur, et quattuor
                    milia Ianuensium electorum, qui pro comitatu eorum et ducatu deputati
                    fuerant prelatorum: quos omnes carcer noster includit.                
                    10. Quibus nouis ad nostram audientiam grata relatione perlatis, quia
                    negotii qualitas expetebat et rei succedentis euentus maiora nobis felicitatis
                    auspicia suadebat, consilium eundi
          <placeName key="Bologna" ref="https://it.wikipedia.org/wiki/Bologna">Bononiam</placeName>
          reuocantes, 						propensiori
                    consilio uersus
          <placeName key="Roma" ref="https://www.wikidata.org/wiki/Q220">Romam</placeName>
          uictricia castra nostra conuertimus, ubi sub 						uexillis
                    potentiae nostrae nos acclamat fortuna felicior, per quam reliquiae, si quae
                    sunt nostrorum rebellium, consternentur et capitis humiliata superbia collapsa
                    in suo corpore seditionis membra tabescant.                 
                    11. Adiecit etiam manus
                    Domini uotis nostris augmenta successuum et continuauit e celo uictoriam
                    nostrorum titulis triumphorum.                
                    12. Nam cum de certa die illi Papienses nostri fideles, una cum uicariis
                    illarum partium et aliis fidelibus nostris, ad coartandum per terram
          <placeName key="Genova" ref="https://it.wikipedia.org/wiki/Genova">Ianuam</placeName>
          ,
                    quae in mari prostrata fuerat, magnifice processissent, Mediolanenseses,
                    hostes Imperii, suo motu precipites, sperantes maiora perferre Papiensibus de
          <placeName>Monte Longo</placeName>
          , quem papa prefecerat eis 						capitaneum et legatum, cum
                    buccinis et tubis sub infaustis eorum uexillis clauium exiuerunt.                 
                    13. Et cum
                    Papiensium finibus uicinassent, Papienses fideles nostri cum militibus eorum,
                    qui die illo in sero ab exercitu ex inopinato redierant, Domino faciente,
                    pro Mediolanensium superbia conterenda, ipsorum aduentu cognito, eis
                    audacter et uiriliter concurrerunt, et sub felici nostro nomine militantes
                    ipsos potenter aggressi triumphaliter deuicerunt, capientes tubas, buccinas
                    et uexilla clauium ac uexillum Communis, cum Carrucium non haberent.                
                    14. Quingentos quoque de electis Mediolanensium uinctos Papiensis
                    catena duxit, preter occisos, quorum numerus uix poterat estimari. Socii
                    uero legati capti fuerunt, sed de legato ipso, si euadere potuit uel in bello
                    occiderit, quia in emissione presentium non poterat haberi certitudo, quid
                    de persona sua cesserit, ignoramus.                 
                    15. Sed istud inter dubia nondum certi
                    credere uolumus, in eo qui nostrum in suo iure firmat Imperium confidentes,
                    quod, tribus in fugitiuo equore captis legatis pariter et ligatis, iustus Dominus
                    quartum in terra legatum non permiserit euasisse.                
                    16. Quae omnia uobis significamus ad gaudium, ut sicut estis nostrorum
                    successuum auidi, sic sitis participes triumphorum.
        </p>
        <span type="notes" />
      </div>
      <div type="escatocollo" />
    </body>
  </text>
</TEI>