1. Pensantes amoris affectum, quem ad vos semper habuimus hactenus et
habemus illesum, firmiter credimus, ut sicut honorem vestrum et commoda
libenter amplectimur, sic nos vice mutua diligatis et nostra, quae maxime
causam vestram aliorumque regum et principum immediate contingunt,
et in quibus non minus vestrum quam nostrum vertitur interesse.
2. Latere
quidem vos forte non credimus, qualiter pontificalis ambitio dignitatis
in imperialis honoris dispendium et aliarum singularium secularium
dignitatum conata est semper hactenus iura nostra confundere et nostrae
potentiae brachia conculcare, faciens a Cesare Romano principium, ut ad
reges et principes alios faciliorem habeat in sua cupiditate progressum.
3. Ipse quidem non advertens, quot et quanta mundo discidia ex huiusmodi
turbatione proueniant, tractare non desinit, qualiter hostes nostros contra
nos temporaliter incitet et fideles nostros a nostra deuotione subuertat.
4. Qui, si rebus ordinarie procedentibus rectitudinis spiritu duceretur, deberet
contra Christicolas arma deponere et in
Terrae Sanctae
subsidium,
quam quolibet inspicimus auxilio destitutam, uniuersaliter a Christi fidelibus
aduocare succursum, preter alia namque discrimina, quae, per unionem
sopiendae discordiae inter nos et summum pontificem procurandam, totus
iam fere mundus potuit euitare.
5. Nunc miserabili casui, quem non sine
fidei dispendio audiuimus euenisse, in partibus Transmarinis fuisset forte
salubriter et accurate prouisum, cum ibidem nostram uel filiorum nostrorum
presentiam, quam libenter et frequenter obtulimus, habere potuerit fructuosam,
si petitae per nos multotiens pacis fauere negotio uoluisset.
6. Nos enim, qui propter honorem catholicae fidei sacrosanctam Romanam
Ecclesiam in omnibus reueremur ut matrem et dominam, et libenter ut
patrem summum pontificem coleremus, si ipse nos ut filium debita relatione
tractaret, sic in negotio ipso iura nostra defendimus, ut non solum nobis,
sed principibus aliis gloriam de nostra defensione portemus.
7. Vos tamen,
quorum in hoc non minus vestra quam nostra causa nunc agitur, et in quos
de facili posset huiusmodi refundi negotium, sic aperte videmini presentia
facta negligere, uel super hiis potius dormitare, tamquam si vos in nulla parte
contingeret et de honore vestro cura nobis sollicitudinis non adesset.
8. Quis
enim cautelae modus in vos et in regibus aliis in casu simili remaneret, si
causam ipsam Romanus Augustus desereret, uel quorum humeri ad onera
ista portanda sufficerent, si colla nostra subtrahere ab eorumdem onerum
supportatione uellemus?
9. Verum cum istae Romanae Sedis antistes, ab ea forte deuians pietate,
quam predicat quocumque modo potest, licet contra nos suum posse non
ualeat, tam in Imperio quam in regnis nostram nitatur offendere maiestatem,
motus nostros artare non possumus, quin causam nostram et aliorum
in nostra viriliter tueamur.
10. Requirimus igitur affectionem vestram et rogamus, quatenus diligentius
aduertentes, qualiter summus.