1. Ex feruore charitatis intrinsecae decapitatis membris imperialis excellentia
condolet, et ex indiuisibilis dilectionis affectu, quem erga matris ubera
gerit filius iam adultus, Ecclesiae uiduatae compatitur et compatiendo turbatur,
ut cui materna suauitas dulcedinis alimenta communicat, et augmenta
dilectionis interius subministrat doloris procul dubio non sit expers.
2. Dolor
est siquidem, dolor ingens, si Romana Ecclesia, quae mater esse debet
omnium et magistra, in qua secus decursus aquarum plantata sunt ligna
scientiae, pastoris solacio careat, et quae uiam tenetur prebere aliis, penitus
oberrans in inuio, cogatur addiscere, quae facere debuit et docere.
3. Sane contra naturalis ordinis tramites mira res agitur, dum reuolutas
undique aquas abyssus denegat, quas uirtutum ariditas, ut credimus, iam
siccauit, dum
Petri
navicula, quam cupiditatis flamma uorauit in girum,
nautarum in culpa presidentium procellis intumescentibus conquassatur,
dum mater Ecclesia, quae in
Petro
, immo in petra, posuit fundamentum,
sensu priuata proprio, remansit ut indigena uiduata.
4. Ecce, siquidem perdente
Christo uicarium, princeps apostolorum perdidit successorem, pastorali
regimine grex Dominicus est priuatus.
5. Sed cardinales, Ecclesiae
cardines et columnae, quos diminutio capitis eclipsauit, quales ceteris aliis
ueniae impetratores existitis, qui, si ueritas sub modio non celatur, non sufficitis
ad uindictam? Quales semitas ostenditis errantibus, qui a ueritatis
gressibus deuiatis? Sedentes enim ut colubri, non quae sursum sunt sapitis,
quae ante oculos sita sunt, mundana, non spiritualia, pertuentibus oculis
insatiabilibus, prouidetis.
6. Sed sitit quilibet presulatum et papalem esurit
apicem, prout uoluntas tonat arbitrii et merita non subseruiunt rationi,
quorum uultus inuidiae maculis sic liquor cupiditatis obducit, quod neuter
uelit uiuere alterum, nedum pontificatus fastigio cathedratum.
7. Mouetur
igitur, mouetur et merito nostrae maiestatis industria, quae tanto fortius
doloris aculeo pungitur, quanto prae cunctis regibus et mundi principibus
Romanae Ecclesiae propinquius Imperium uicinatur.
8. Cesset itaque, cesset
materia factionum, cesset inter uos innata dissensio, non uos seducat angelus
tenebrarum, qui sepe in lucis angelum se transformat et unitatem gregis Dominici
disrumpere consueuit, sed pax et iustitia, quae uelut duae sorores se
inuicem amplexantur, in cardinalium collegio uindicent sibi locum, et Illius
inuocata clementia, cuius est e summo celo egressio, ad electionem pontificis
unanimiter procedentes, uobis et mundo presulem eligatis.
9. Vbi diuinus
intuitus uos inuitet, et pondera subeant equitatis, ut uos in opere preuios
et meritis precursores habere debeat populus Christianus, cum assumatur
a subditis audacius in exemplum, quod committit irreuerentius improuisio
prelatorum.
10. Non transgressionis notam accipiant subditi, quos regitis
dirigendo, sed prouisionis unanimis et firmioris fidei uestigia prosequantur.